Planowanie zasobów dla przedsiębiorstw z branży budowy maszyn

W branży budowy maszyn często konieczne jest jednoczesne udostępnienie kilku zasobów, aby zlecenie mogło zostać zrealizowane zgodnie z planem. Maszyny, pracownicy, narzędzia, stanowiska pracy, usługi zewnętrzne oraz terminy wzajemnie na siebie oddziałują. Odpowiednie planowanie zasobów powinno zapewnić przejrzystość tych zależności oraz umożliwić kontrolowanie zmian wprowadzanych w krótkim terminie.

Nie każda firma z branży budowy maszyn potrzebuje w tym celu dodatkowego oprogramowania do planowania. Jeśli istniejące rozwiązanie ERP lub PPS już w pełni obsługuje proces planowania, może ono stanowić rozwiązanie bardziej opłacalne.

Specjalistyczne planowanie zasobów staje się szczególnie interesujące, gdy planowanie operacyjne staje się bardziej złożone, konieczne jest wspólne koordynowanie kilku rodzajów zasobów lub gdy planiści muszą często reagować na zmiany.

Co oznacza planowanie zasobów w branży budowy maszyn?

Planowanie zasobów w branży budowy maszyn wykracza poza zwykłe przydzielanie zadań poszczególnym maszynom.

W zależności od struktury produkcyjnej i organizacyjnej do realizacji jednego zlecenia mogą być jednocześnie wymagane różne zasoby.

Wyzwaniem jest to, aby nie rozpatrywać tych zasobów w oderwaniu od siebie. Na przykład wolne centrum obróbcze nie przyniesie większych korzyści, jeśli w tym samym czasie nie będzie dostępny potrzebny pracownik lub specjalistyczne narzędzie.

Jakie problemy związane z planowaniem często występują w branży budowy maszyn?

Przedsiębiorstwa z branży budowy maszyn znacznie się od siebie różnią. Produkcja maszyn jednostkowych i specjalistycznych stawia inne wymagania niż produkcja seryjna lub produkcja na zlecenie.

Mimo to regularnie pojawiają się pewne problemy związane z planowaniem:

• Wykorzystanie mocy produkcyjnej maszyn jest większe niż oczekiwano,
• w planowanym terminie brakuje wykwalifikowanych pracowników,
• Zlecenia są przesuwane z powodu braku części,
• Awaria maszyny ma wpływ na kilka kolejnych zleceń,
• Priorytety ulegają zmianom w krótkim czasie,
• Operacje trwają dłużej niż planowano,
• prace zewnętrzne ulegają opóźnieniu,
• Informacje dotyczące planowania są przechowywane w kilku systemach lub tabelach.

Kiedy planowanie w systemie ERP lub PPS jest wystarczające?

Wiele przedsiębiorstw z branży budowy maszyn dysponuje już systemem ERP lub PPS z funkcjami planowania produkcji, operacji i mocy produkcyjnych.

Jeśli funkcje te mogą być w wystarczającym stopniu wykorzystywane w codziennej działalności, dodatkowa tablica planowania może okazać się zbędna.

Istniejący system planowania ERP/PPS może okazać się wystarczający, jeśli:

• wszystkie istotne zasoby są już wprowadzone w systemie,
• aby można było niezawodnie planować etapy pracy,
• graficzny przegląd jest wystarczający dla planistów,
• Aby zmiany w planowaniu mogły być łatwo wprowadzane,
• należy uwzględnić kilka dodatkowych zasobów spoza produkcji,
• wszyscy zainteresowani pracują w oparciu o wspólny, aktualny stan planowania.

W tym przypadku należy najpierw sprawdzić, czy istniejące rozwiązanie można lepiej skonfigurować lub wykorzystać w sposób bardziej konsekwentny.

Szczegółowe porównanie obu podejść można znaleźć pod adresem Cyfrowa tablica planowania czy tablica planowania w systemie ERP/PPS: co lepiej pasuje?

Kiedy dodatkowe planowanie zasobów może okazać się przydatne?

Specjalistyczne planowanie zasobów staje się bardziej interesujące, gdy planowanie operacyjne wykracza poza możliwości lub pożądaną logikę działania istniejącego systemu ERP lub PPS.

Typowe cechy to:

• Planiści prowadzą dodatkowe listy w programie Excel równolegle do systemu ERP,
• Maszyny i pracownicy są planowani w oddzielnych zestawieniach,
• Zmiany wprowadzane w krótkim terminie wymagają wielu uzgodnień,
• wolne moce produkcyjne są trudne do zidentyfikowania,
• kilka działów potrzebuje różnych widoków tych samych zleceń,
• Informacje dotyczące planowania są wprowadzane wielokrotnie,
• Osoby odpowiedzialne za planowanie potrzebują bardziej wizualnego sposobu pracy.

W takich sytuacjach należy sprawdzić, czy dodatkowy poziom planowania ułatwi ten proces, nie powodując przy tym niepotrzebnego podwójnego przechowywania danych.

1. Przejrzyste przedstawienie obciążenia maszyn

Jednym z głównych zadań jest zapewnienie przeglądu maszyn i ich obłożenia.

Osoba odpowiedzialna za planowanie powinna móc szybko rozpoznać:

• która maszyna jest obecnie zajęta,
• jakie zlecenia są zaplanowane jako następne,
• gdzie występują wolne przedziały czasowe,
• które zlecenia są opóźnione,
• które maszyny podlegają konserwacji,
• jakie alternatywne maszyny są dostępne.

Zwłaszcza w przypadku wielu maszyn o różnych możliwościach sam widok kalendarzowy często nie jest wystarczający.

2. Proszę uwzględnić informacje dotyczące pracowników i kwalifikacji

Sama wydajność maszyn nie wystarcza, aby stwierdzić, czy zlecenie rzeczywiście może zostać zrealizowane.

W przypadku niektórych etapów pracy mogą być wymagani wykwalifikowani pracownicy, certyfikaty lub specjalistyczna wiedza.

W związku z tym w tłumaczeniu należy w razie potrzeby uwzględnić:

• Godziny pracy,
• Modele zmianowe,
• Urlopy i nieobecności,
• Kwalifikacje,
• Możliwość zastosowania na określonych maszynach,
• Lokalizacje,
• Przynależność do zespołu.

To, jak szczegółowe informacje są wymagane w planowaniu, zależy od danego procesu produkcyjnego.

3. Planowanie wieloetapowych operacji

Zlecenie produkcyjne często składa się z kilku następujących po sobie etapów pracy.

Na przykład:

1. Dostarczenie materiałów,
2. Obróbka skrawaniem,
3. Dalsza obróbka,
4. Montaż,
5. Kontrola jakości,
6. Wysyłka lub odbiór.

Jeśli wcześniejszy etap pracy ulegnie opóźnieniu, może to mieć wpływ również na kolejne terminy.

Planowanie zasobów powinno zatem jasno wskazywać, które operacje są od siebie zależne oraz jakie skutki pociąga za sobą zmiana terminu.

4. Wczesne wykrywanie wąskich gardeł

Nie każdy zasób ma takie samo znaczenie.

W wielu przedsiębiorstwach o rzeczywistej wydajności decydują poszczególne maszyny specjalistyczne, wykwalifikowani pracownicy lub urządzenia kontrolne.

Dobre planowanie powinno zatem nie tylko przedstawiać obłożenie, ale także uwidaczniać wąskie gardła.

Ciekawe pytania to na przykład:

• Która maszyna będzie w pełni obciążona w nadchodzących tygodniach?
• Które zlecenia konkurują o ten sam zasób?
• Które operacje można przenieść na maszyny alternatywne?
• Gdzie brakuje wykwalifikowanych pracowników?
• Jakie zasoby ograniczają możliwy termin dostawy?

5. Jak radzić sobie z nagłymi zmianami

Nawet starannie opracowane plany produkcji ulegają zmianom.

Typowe błędy to:

• Awarie maszyn,
• Choroba,
• brakujące materiały,
• Problemy z jakością,
• pilne zlecenia klientów,
• opóźnienia w dostawach części od dostawców,
• wydłużone terminy realizacji.

W przypadku takiej zmiany nie wystarczy jedynie przesunąć dane zlecenie.

Planowanie powinno pomóc w zidentyfikowaniu kolejnych zleceń i zasobów, na które również ma to wpływ.

6. Zarządzanie zleceniami według priorytetów

Nie każde zlecenie ma taki sam stopień pilności.

Priorytety mogą wynikać na przykład z terminów spotkań z klientami, warunków umów, kamieni milowych projektu lub dostępności materiałów.

Oprogramowanie do planowania może uwidocznić takie priorytety. Decyzja o tym, które zlecenie faktycznie ma pierwszeństwo, pozostaje jednak zadaniem organizacyjnym.

Oprogramowanie powinno wspierać planowanie, a nie automatycznie przewidywać decyzje operacyjne.

7. Uwzględnienie konserwacji i przestojów maszyn

Planowane prace konserwacyjne powinny stanowić tak samo integralną część planowania zasobów, jak i nieplanowane awarie.

Jeśli terminy prac konserwacyjnych zostaną uwzględnione z odpowiednim wyprzedzeniem, zlecenia produkcyjne można odpowiednio zaplanować.

Może to obejmować:

• regularne przeglądy,
• Kalibracje,
• Wymiana narzędzi,
• Godziny sprzątania,
• badania techniczne,
• Fazy przebudowy i przygotowania.

Nie wszystkie z tych informacji muszą koniecznie powstawać bezpośrednio w oprogramowaniu do planowania zasobów. Mogą one również zostać przejęte z innego systemu.

8. Należy uwzględnić czasy przygotowania i kolejność operacji

W niektórych obszarach produkcji kolejność zleceń ma znaczący wpływ na nakład pracy.

Zmiana produktu może na przykład spowodować dodatkowy czas potrzebny na przygotowanie, czyszczenie lub regulację.

Jeśli takie czynniki mają znaczenie, należy sprawdzić, czy oprogramowanie jest w stanie je odpowiednio uwzględnić lub przynajmniej uwidocznić dla osoby odpowiedzialnej za planowanie.

Natomiast do w pełni automatycznej optymalizacji kolejności bardziej odpowiednie mogą być wyspecjalizowane systemy APS lub systemy planowania produkcji.

9. Przenoszenie danych z systemów ERP i PPS do planowania

W przedsiębiorstwie z branży budowy maszyn wiele istotnych danych znajduje się już w systemie ERP lub PPS.

Zazwyczaj obejmuje to:

• Zlecenia,
• Klienci,
• Artykuł,
• Operacje,
• Czas planowania,
• Maszyny,
• Terminy,
• Informacje o statusie.

Dane te nie powinny być niepotrzebnie wprowadzane ręcznie po raz drugi.

Przed integracją należy zatem ustalić, która aplikacja ma charakter nadrzędny w odniesieniu do poszczególnych informacji.

10. Jakie informacje powinny zostać przesłane z powrotem do systemu ERP?

Nie każda zmiana w planowaniu musi być ponownie przekazywana do systemu ERP lub PPS.

Istotne mogą być na przykład:

• nowa planowana data uruchomienia,
• nowy termin końcowy,
• przypisana maszyna,
• Status operacji,
• potwierdzony termin produkcji.

Im jaśniej zdefiniowana jest suwerenność danych, tym mniejsze jest ryzyko pojawienia się sprzecznych informacji.

11. Połączenie planowania projektu i produkcji

Szczególnie w branży budowy maszyn specjalistycznych planowanie nie kończy się na granicy procesu produkcyjnego.

Projekt klienta może na przykład obejmować jednocześnie działania w kilku obszarach:

• Konstrukcja,
• Zaopatrzenie,
• Produkcja,
• Montaż,
• Oprogramowanie lub instalacje elektryczne,
• Odbiór,
• Instalacja u klienta.

Jeśli obszary te są od siebie zależne, wspólne planowanie wizualne może zapewnić dodatkową przejrzystość.

Jednak to, czy rzeczywiście wszystkie obszary powinny być planowane w ramach tego samego rozwiązania, należy rozstrzygnąć na podstawie istniejących systemów i procesów.

12. Koordynacja wielu lokalizacji lub obszarów produkcyjnych

Wraz z rosnącą liczbą zakładów, hal lub obszarów produkcyjnych wzrasta złożoność organizacyjna.

Centralne planowanie zasobów może pomóc w uzyskaniu całościowego obrazu dostępnych mocy produkcyjnych.

Należy wyjaśnić na przykład:

• Czy zlecenia można przenosić między lokalizacjami?
• Jakie maszyny posiadają podobne możliwości?
• Którzy pracownicy mogą być zatrudniani w różnych lokalizacjach?
• Jakie informacje mogą być widoczne w poszczególnych obszarach?
• Kto posiada ostateczną władzę w zakresie planowania?

Jakie dane są niezbędne do planowania zasobów w branży budowy maszyn?

Ilość niezbędnych danych powinna być jak najmniejsza, a jednocześnie tak obszerna, jak to konieczne.

Typowe dane podstawowe to:

• Maszyny i urządzenia,
• Pracownicy i zespoły,
• Narzędzia i przyrządy kontrolne,
• Stanowiska pracy,
• Kwalifikacje,
• Zmiany i kalendarze,
• Lokalizacje.

Typowe dane dotyczące przepływów i planowania to:

• Zlecenia,
• Operacje,
• Daty rozpoczęcia i zakończenia,
• Czas realizacji,
• Priorytet,
• Status,
• Przydzielanie zasobów.

Dodatkowe dane należy uwzględnić wyłącznie wtedy, gdy są one niezbędne do konkretnego procesu planowania.

Jakie interfejsy są zazwyczaj istotne?

Najważniejszą integracją jest często połączenie z systemem ERP lub PPS.

W zależności od firmy istotne mogą być również interfejsy z:

• Rejestracja czasu pracy,
• Zarządzanie kadrami,
• Systemy MES,
• Konserwacja,
• Zarządzanie jakością,
• Zarządzanie projektami,
• Business Intelligence.

Nie wszystkie dostępne systemy powinny być automatycznie integrowane. Każdy interfejs wiąże się z nakładami związanymi z wdrożeniem i konserwacją.

Jakie są ograniczenia graficznego planowania zasobów?

Wizualne planowanie zasobów nadaje się szczególnie do planowania operacyjnego, zapewnienia przejrzystości oraz ręcznego lub opartego na regułach przeplanowania.

Nie zastępuje ona jednak automatycznie wszystkich funkcji wyspecjalizowanych systemów produkcyjnych.

W zależności od wymagań konieczne może być dodatkowo:

• Planowanie zapotrzebowania na materiały,
• Zarządzanie listami części,
• Zarządzanie produkcją,
• Rejestracja danych operacyjnych,
• złożona automatyczna optymalizacja kolejności,
• Planowanie szczegółowe z wykorzystaniem matematycznych metod optymalizacji.

Zadania te mogą nadal być realizowane w systemach ERP, PPS, MES lub w specjalistycznym rozwiązaniu APS.

Gdzie można zaklasyfikować Visual Planning w branży budowy maszyn?

Visual Planning może zainteresować przedsiębiorstwa z branży budowy maszyn, które potrzebują elastycznego, graficznego planowania maszyn, pracowników, zleceń i innych zasobów.

Rozwiązanie to może być wykorzystywane na przykład jako dodatkowy poziom planowania, podczas gdy dane dotyczące zleceń i dane podstawowe są nadal przechowywane w istniejącym systemie ERP lub PPS.

Może to mieć szczególne znaczenie w przypadku wspólnego planowania różnych typów zasobów, konieczności stosowania różnych widoków lub wprowadzania zmian operacyjnych w sposób wizualny.

Visual Planning nie jest jednak automatycznie odpowiednim rozwiązaniem dla każdego producenta maszyn.

Jeśli istniejący system planowania ERP/PPS już w pełni spełnia wymagania lub konieczna jest wysoce zautomatyzowana matematyczna optymalizacja produkcji, bardziej odpowiednie może okazać się inne rozwiązanie.

W jaki sposób przedsiębiorstwo z branży budowy maszyn powinno przetestować to rozwiązanie?

Prezentacja produktu nie powinna rozpoczynać się od przygotowanego przez dostawcę standardowego scenariusza.

Bardziej wymowny jest typowy, rzeczywisty przypadek awarii z własnego zakładu.

Na przykład:

1. Zlecenie produkcyjne składa się z kilku operacji.
2. Maszyna, która miała zostać uruchomiona, uległa awarii w ostatniej chwili.
3. Należy znaleźć alternatywną maszynę.
4. Należy sprawdzić, czy dostępny jest wykwalifikowany pracownik.
5. Następujące zlecenia należy przełożyć.
6. W miarę możliwości nie wolno narażać na ryzyko ważnego terminu dostawy.
7. Nowe terminy powinny ponownie być dostępne dla innych systemów.

Na podstawie tego schematu znacznie łatwiej jest rozpoznać, czy oprogramowanie wspiera rzeczywisty proces planowania.

Jakie są koszty wdrożenia?

Nakład pracy zależy w znacznym stopniu od tego, w jakim stopniu planowanie zasobów ma zostać zintegrowane z istniejącymi systemami.

Proste wprowadzenie może ograniczać się do maszyn, pracowników, widoków oraz kilku reguł planowania.

Projekt staje się bardziej złożony, gdy:

• można skonfigurować interfejsy ERP lub PPS,
• włączonych zostanie kilka zakładów,
• można planować wiele rodzajów zasobów,
• dane historyczne mają zostać przeniesione,
• wymagane są różne role i uprawnienia,
• jednocześnie wprowadzane są zmiany w istniejących procesach.

Stopniowe wdrażanie z jasno wyznaczonym zakresem planowania może ograniczyć zakres projektu.

Lista kontrolna dotycząca wyboru systemu planowania zasobów w branży budowy maszyn

Wniosek: Planowanie zasobów w przemyśle maszynowym musi być dostosowane do procesu produkcyjnego

W branży budowy maszyn korzyści płynące z planowania zasobów ujawniają się przede wszystkim wtedy, gdy szybciej można rozpoznać zależności między maszynami, pracownikami, zleceniami i terminami.

Dodatkowe oprogramowanie do planowania nie jest jednak automatycznie konieczne. Jeśli system ERP lub PPS zapewnia już odpowiednie planowanie operacyjne, należy w pierwszej kolejności wykorzystać lub udoskonalić to rozwiązanie.

Specjalistyczne planowanie zasobów staje się szczególnie interesujące, gdy konieczne jest wspólne planowanie kilku rodzajów zasobów, przetwarzanie częstych zmian lub integracja różnych źródeł danych.

Visual Planning może stanowić potencjalne rozwiązanie w takich sytuacjach. To, czy faktycznie się sprawdzi, zależy od wymaganego poziomu szczegółowości planowania, istniejących systemów, interfejsów oraz pożądanego stopnia automatyzacji.

Najczęściej zadawane pytania dotyczące planowania zasobów w branży budowy maszyn

Jakie zasoby należy wspólnie planować w branży budowy maszyn?

Zależy to od procesu produkcyjnego. Często istotne są maszyny, pracownicy, zlecenia, narzędzia, środki kontrolne oraz terminy. Nie każda firma musi zarządzać wszystkimi rodzajami zasobów w ramach jednego systemu.

Czy system ERP może przejąć planowanie zasobów?

Tak. Jeśli istniejący system ERP lub PPS w wystarczającym stopniu obsługuje wymagane moce produkcyjne, operacje i zmiany w planowaniu, dodatkowe rozwiązanie może okazać się zbędne.

Kiedy warto korzystać z oddzielnej tablicy planowania?

Oddzielna tablica planowania może okazać się przydatna, gdy planowanie operacyjne w systemie ERP/PPS jest zbyt nieprzejrzyste lub mało elastyczne, konieczne jest uwzględnienie dodatkowych zasobów lub gdy powstaje równolegle kilka list planowania.

Czy planowanie zasobów musi być zintegrowane z systemem ERP?

Nie jest to konieczne. Jeśli wymagana jest niewielka ilość danych, wystarczająca może być ręczna aktualizacja. Jednak w przypadku dużej liczby zleceń i regularnych zmian interfejs może ograniczyć konieczność podwójnego wprowadzania danych.

Czy planowanie zasobów może zastąpić automatyczną optymalizację produkcji?

Niekoniecznie. W przypadku złożonych zadań związanych z automatyczną optymalizacją kolejności i wydajności mogą być wymagane specjalistyczne systemy APS lub systemy planowania produkcji.

Czy Visual Planning nadaje się do zastosowań w branży budowy maszyn?

Rozwiązanie Visual Planning może okazać się interesujące, jeśli konieczne jest elastyczne i graficzne planowanie maszyn, pracowników, zleceń oraz innych zasobów. Aby sprawdzić, czy rozwiązanie to jest odpowiednie, należy przeanalizować rzeczywisty przypadek planowania oraz wymagane integracje.

Dodatkowe wskazówki dotyczące planowania zasobów

• Porównanie oprogramowania do planowania zasobów: 12 kryteriów wyboru
• Cyfrowa tablica planowania lub tablica planowania w systemie ERP/PPS
• Ile kosztuje wdrożenie oprogramowania do planowania zasobów?
• Chmura, hosting czy rozwiązanie lokalne: która forma eksploatacji jest odpowiednia?